Jauh,rasanya.
Sampai ke hujung dunia kau hambat hati aku.
rasa aku. perasaan aku.
Apa tidak ada nilai walau sedikit di hati kamu?
kata-kata caci, kata-kata benci --
rasa biasa,jadi lauk pagi petangku.
mengenyangkan tembolok rasa punahku.
Dari hujung rambutmu ingin aku sisir rapi,
hingga mahu dimarah pada angin menampar rosak anggunmu,
membawa pergi harummu,
hingga terperosok aku terduduk menunggu --
lama.
Kau agaknya sudah lupa,
aku di sini menunggu mengira waktu,
mengharap kembalinya kamu si cinta aku,
sayang aku, yang aku puja yang aku rindu.
Agaknya sudah luput cintamu pada aku yang bodoh menunggu ini,
mungkin rencahnya lebih manis dari sentuhan rasaku,
suapnya lebih nikmat dari lembut jemariku.
Kau,sudah jumpa perempuan idamanmu.
yang mana --
suatu masa dulu,
itu aku.
No comments:
Post a Comment